Treat yourself as God blog by Vinay Dadmal

 

TREAT YOURSELF AS GOD

Blog by Vinay Dadmal

Email: dadmalv2015@gmail.com
Place: Warora
Date: 31.10.2026

---

ENGLISH

TREAT YOURSELF AS GOD

Many of us spend our lives searching for God in temples, mosques, churches, gurudwaras, sacred books, and holy places. We stand before idols and pray for success, health, peace, wealth, and protection. But an important spiritual question arises: Where is God?

A beautiful Marathi devotional song says, "Dev Nahi Devharyat" (God is not confined to the temple). Indian philosophy repeatedly tells us that God is "Atra Tatra Sarvatra" - here, there, and everywhere. If God is truly everywhere, then God is also within us.

Imagine for a moment that you are God.

Outside every temple, thousands of worshippers stand with folded hands. Some seek food, some seek justice, some seek health, some seek happiness. If you were God, how would you respond? Would you listen only to the rich? Only to people of a particular religion? Only to kings? Certainly not. A true God listens to everyone equally.

When we begin treating ourselves as carrying a divine spark, our thinking changes completely. We become more patient, more compassionate, and more responsible. We stop blaming others and start searching for solutions. Every problem around us becomes an opportunity to serve.

The sun gives light to all without discrimination. The moon spreads coolness to all. The wind does not ask anyone's caste, religion, or economic status before providing breath. Water quenches everyone's thirst. Nature teaches us the highest form of divinity: giving without expecting anything in return.

The phrase "Devacha Astitwa Aahe Thai Thai" means that the presence of God exists everywhere. If God exists everywhere, then God also exists in your thoughts, your actions, your kindness, and your character.

Thinking of yourself as God does not mean becoming arrogant. It means accepting the responsibility of goodness. It means asking yourself every day:

• How can I reduce someone's suffering?
• How can I bring justice where there is injustice?
• How can I spread happiness?
• How can I become useful to society?

The moment we start thinking this way, our minds rise above selfishness. We become creators of solutions rather than complainers about problems.

Then life becomes beautiful and natural. Like the sun that rises every day. Like the moon that shines peacefully at night. Like the wind that moves freely. Like water that flows continuously.

Such thinking can bring the stars down to earth. The impossible can become possible. Humanity can become more compassionate, more united, and more peaceful.

The greatest temple is not made of stone. The greatest temple is the human heart.

Discover the God within yourself and let that divinity illuminate the world.

---

हिन्दी

स्वयं को भगवान समझिए

हममें से अधिकांश लोग भगवान को मंदिरों, मस्जिदों, गिरजाघरों, गुरुद्वारों और पवित्र स्थलों में खोजते हैं। हम हाथ जोड़कर प्रार्थना करते हैं और सफलता, स्वास्थ्य, शांति तथा सुख की कामना करते हैं। परंतु एक प्रश्न महत्वपूर्ण है - भगवान कहाँ हैं?

मराठी का एक सुंदर भक्तिगीत कहता है, "देव नाही देव्हाऱ्यात" अर्थात भगवान केवल देव्हारे या मंदिर में ही सीमित नहीं हैं। भारतीय दर्शन हमें बताता है - "अत्र तत्र सर्वत्र", अर्थात भगवान हर जगह हैं। जब भगवान हर जगह हैं, तो वे हमारे भीतर भी हैं।

एक क्षण के लिए स्वयं को भगवान मानकर सोचिए।

किसी बड़े मंदिर के बाहर हजारों श्रद्धालु खड़े हैं। कोई स्वास्थ्य माँग रहा है, कोई न्याय, कोई रोजगार, कोई सुख और कोई शांति। यदि आप भगवान होते, तो क्या केवल अमीरों की सुनते? क्या केवल किसी एक धर्म की सुनते? क्या केवल राजाओं की सुनते? नहीं। भगवान सभी की सुनते हैं।

जब हम अपने भीतर ईश्वर का अंश अनुभव करते हैं, तब हमारा व्यवहार बदल जाता है। हम अधिक धैर्यवान, अधिक दयालु और अधिक उत्तरदायी बनते हैं। हम समस्याओं की शिकायत करने के बजाय उनके समाधान खोजने लगते हैं।

सूर्य बिना भेदभाव के सभी को प्रकाश देता है। चाँद सभी को शीतलता देता है। हवा किसी की जाति, धर्म या स्थिति नहीं पूछती। पानी सबकी प्यास बुझाता है। प्रकृति हमें सिखाती है कि सच्ची ईश्वरता क्या है।

"देवाचा अस्तित्व आहे ठायी ठायी" अर्थात ईश्वर का अस्तित्व हर जगह है। यदि ईश्वर हर जगह है, तो वह हमारे विचारों, कर्मों और चरित्र में भी है।

स्वयं को भगवान मानने का अर्थ अहंकार नहीं है। इसका अर्थ है अच्छाई की जिम्मेदारी लेना।

हर दिन स्वयं से पूछिए:

• मैं किसी का दुःख कैसे कम कर सकता हूँ?
• मैं अन्याय के विरुद्ध क्या कर सकता हूँ?
• मैं समाज के लिए कितना उपयोगी हूँ?
• मैं किसी के जीवन में खुशी कैसे ला सकता हूँ?

जब हम इस प्रकार सोचने लगते हैं, तब हमारा जीवन सूर्य, चंद्रमा, वायु और जल की तरह सहज और सुंदर बन जाता है।

ऐसी सोच से सचमुच "सारे तारे ज़मीन पर आ जाएंगे"। असंभव भी संभव दिखाई देने लगेगा, और मानवता अधिक करुणामय तथा सुंदर बनेगी।

सबसे बड़ा मंदिर पत्थरों का नहीं, बल्कि मानव हृदय है।

अपने भीतर के भगवान को पहचानिए और संसार को प्रकाशमान बनाइए।

---

मराठी

स्वतःला देव समजा

आपण सर्वजण देवाला मंदिरात, देव्हाऱ्यात, तीर्थक्षेत्रात किंवा पवित्र स्थळांमध्ये शोधत असतो. आपण हात जोडून प्रार्थना करतो आणि सुख, शांती, आरोग्य, यश व समाधान यांची अपेक्षा करतो. पण एक मूलभूत प्रश्न आहे - देव नेमका कुठे आहे?

मराठीतील सुंदर भक्तिगीत सांगते, "देव नाही देव्हाऱ्यात." याचा अर्थ देव एखाद्या मूर्तीपुरता किंवा मंदिरापुरता मर्यादित नाही. आपल्या भारतीय संस्कृतीत सांगितले आहे - "अत्र तत्र सर्वत्र", म्हणजे देव सर्वत्र आहे.

जर देव सर्वत्र आहे, तर तो तुमच्यामध्येही आहे.

एक क्षण डोळे मिटा आणि स्वतःला देव समजा.

देशातील एखाद्या मोठ्या मंदिराबाहेर प्रचंड गर्दी उभी आहे. कोणी नोकरी मागत आहे, कोणी आरोग्य, कोणी न्याय, कोणी सुख, कोणी आपल्या कुटुंबाच्या समस्या घेऊन आले आहे. जर तुम्ही देव असाल, तर तुम्ही फक्त श्रीमंतांचे ऐकाल का? फक्त एखाद्या धर्माचे ऐकाल का? फक्त राजांचे ऐकाल का?

नाही.

देव सर्वांचे ऐकतो. राजा असो वा भिकारी, श्रीमंत असो वा गरीब, कोणत्याही धर्माचा असो, देवासाठी सर्व समान असतात.

ही भावना मनात आली की माणूस बदलू लागतो. तो अधिक संयमी, अधिक दयाळू आणि अधिक जबाबदार बनतो. तो समस्या मोजण्याऐवजी उपाय शोधू लागतो.

"देवाचा अस्तित्व आहे ठायी ठायी" हे केवळ गीतातील शब्द नाहीत. ते जीवनाचे तत्त्वज्ञान आहे. देव तुमच्या विचारांत आहे, तुमच्या कृतीत आहे, तुमच्या सद्सद्विवेकबुद्धीत आहे.

सूर्य रोज कोणताही भेदभाव न करता प्रकाश देतो. चंद्र सर्वांना शांतता देतो. वारा कोणाची जात, धर्म किंवा आर्थिक स्थिती विचारत नाही. पाणी प्रत्येकाची तहान भागवते. निसर्ग आपल्याला देणे शिकवतो.

स्वतःला देव समजणे म्हणजे अहंकार नव्हे. तर ती एक मोठी जबाबदारी आहे.

दररोज स्वतःला विचारा:

• मी कोणाचे दुःख कमी करू शकतो?
• मी एखाद्या समस्येचे समाधान शोधू शकतो का?
• मी समाजासाठी किती उपयुक्त आहे?
• माझ्यामुळे कोणाच्या चेहऱ्यावर हास्य येऊ शकते?

जेव्हा आपण अशा प्रकारे विचार करू लागतो, तेव्हा आयुष्य अत्यंत सुंदर बनते. सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, चंद्राप्रमाणे शांत, वाऱ्याप्रमाणे मुक्त आणि पाण्याप्रमाणे स्वाभाविक.

अशी विचारसरणी माणसाला अधिक मोठे बनवते. जगातील अनेक समस्या त्याला सोडवाव्याशा वाटतात. तो लोकांना जोडण्याचे काम करतो. तो मानवतेची सेवा करू लागतो.

तेव्हा खऱ्या अर्थाने "सारे तारे जमिनीवर येतील." अशक्य वाटणाऱ्या गोष्टी शक्य होतील. मानवतेत करुणा, समता आणि बंधुभाव वाढेल.

दगडाचे मंदिर मोठे असू शकते, पण सर्वात मोठे मंदिर म्हणजे मानवी हृदय.

स्वतःमधील देव ओळखा, त्या दिव्यतेला जागे करा आणि जग अधिक सुंदर बनवा.

- विनय दडमल (Vinay Dadmal)
Warora
31.10.2026
Email: dadmalv2015@gmail.com